|
Z racji swego zawodu historyka sztuki, poznałam niemal wszystkie muzea europejskie. Tym razem jednak odwiedziłam muzeum, w którym nie ma ani jednego Van Gogha, Rembrandta czy Picassa, żadnej rzeźby czy instalacji. Wybrałam muzeum z samolotami,
samochodami i lokomotywami: żadnymi modelami czy rekonstrukcjami, bo lucerneńskie Verkehrshause der Schweiz - Muzeum Transportu dysponuje wyłącznie oryginałami. Któż miałby bowiem je zniszczyć w Szwajcarii, kraju, przez który od niepamiętnych czasów nie przetoczyły się żadne wojny...
Muzeum to jest najchętniej odwiedzanym w Szwajcarii przez miejscowych i turystów. Może dlatego, że jest największe, bo przecież nie dlatego, że jest najdroższe. Za wstęp zapłaciłam prawie 90 zł. Ale co w Szwajcarii jest tanie? Podobno wcale nie ubodzy Niemcy starają się jadąc np. do Włoch przebyć ten kraj jak najszybciej, by nie sięgać do portfela. A jednak ponad 15 mln turystów rocznie odwiedza Szwajcarię, by zobaczyć, jak pisał Marc Twain, „po prostu wielka garbatą skałę z cienką trawiastą skórką”.
Muzeum mieści równie potężne eksponaty, np. lokomotywy, od najstarszych kursujących po Szwajcarii, po całkiem młode „staruszki”. To chyba najokazalszy dział tego muzeum i odwiedzany z widocznym sentymentem przez miejscowych i turystów. W Szwajcarii łatwo, bowiem pokochać koleje. W pociągach są ciche przedziały, w których obowiązuje dyskretna rozmowa i zakaz używania komórek, są pomieszczenia dla zabaw dzieci, a wagony restauracyjne przypominają salony. W jednej z podróży przeproszono mnie – i oczywiście resztę pasażerów – ponieważ pociąg miał spóźnienie ...1 minutę. Zresztą już w czasie jazdy informowano nas o tym niesłychanym wydarzeniu.
Osobny pawilon poświęcony jest samochodom. Są tu samochody z różnych półek, także tych najwyższych, co należy traktować dosłownie, bowiem automobile umieszczono na półkach ogromnej ściany. By je ściągnąć „do parteru” przy pomocy wielkiego dźwigu – platformy, trzeba uruchomić odpowiedni przycisk. Na dół wędruje ten samochód, który otrzyma najwięcej głosów od zwiedzających. Oczywiście po zdjęciu samochodu można do niego wsiąść, bowiem jest to muzeum, w którym nie tylko ogląda się eksponaty, ale można je dotknąć, zajrzeć do środka a nawet uruchomić.
Ciekawy jest dział poświęcony statkom. Regułą w Szwajcarii jest to, że każde miasto i miasteczko ma swoje jezioro. Nic, więc dziwnego, że bogata jest ekspozycja statków śródlądowych. Nie dziwi też zbiór jednostek wojennych, a zwłaszcza uzbrojenia, bowiem Szwajcaria, państwo tradycyjnie neutralne i pokojowe, jest znaczącym producentem uzbrojenia, choć przy eksporcie takiego sprzętu przestrzega się – przynajmniej tak piszą w gazetach – pokojowej polityki kraju odbiorcy. Natomiast zaciekawienie musi wzbudzić ekspozycja budowanych w Szwajcarii, od dziesięcioleci statków do badania mórz i oceanów, różnych łodzi podwodnych, batyskafów itd. nie słyszałam żeby inne kraje pozbawione dostępu do morza zajmowały się tego typu działalnością.
Chwile grozy przeżyłam wspinając się na słynną górę Pilatus, (2312m n.p.m.) najbardziej stromą na świecie kolejką zębatą (na naszym zdjęciu). Zresztą Szwajcaria ma więcej rekordów, np. najwyżej na świecie urządzone pole golfowe, najwyżej położoną winnicę, najwyżej na świecie zainstalowany bankomat.
Lija Skalska-Miecik
|
